|
بین ۱۵-۵ شیرخواران علایمی حاکی از واکنش مضر به پروتئین شیر گاو را نشان میدهند در حالی که برآورد شیوع آلرژی به پروتئین شیر گاو ۷-۲ است
اما بر اساس برورد هاي نلسون ۲۰۰۸ تا۰ ۴٪ اسيايي ها به قند لاكتاز و آمارهاي متفاوتي از الرري به پروتيين كازيين شير گاو ثابت شده است
Bos d8 bos d5
. تفاوت در معیارهای تشخیصی و طراحی مطالعه، مسوول دامنه وسیع برآورد شیوع است و اهمیت تشخیص دقیق را متذکر میگردد که به کاهش تعداد شیرخوارانی میانجامد که به غلط تحت
رژیمهای حذفی قرار میگیرند. آلرژی به پروتئین شیر گاو در مراقبتهای اولیه به سادگی نادیده گرفته میشود و باید به عنوان یکی از علل زجر شیرخوار و علایم بالینی گوناگون تلقی گردد. تشخیص دقیق و درمان به اطمینان والدین میانجامد. این آلرژی میتواند در شیرخوارانی که به طور انحصاری یا غیرانحصاری شیر مادر میخورند و هنگامی که پروتئین شیر گاو وارد رژیم غذایی میگردد، ایجاد شود. تشخیص زودهنگام و درمان دقیق، خطر اختلال رشد را کاهش میدهد. آلرژی به پروتئین شیر گاو ناشی از واکنش ایمنی شناختی به یک یا چند پروتئین شیر گاو است و با دیگر واکنشهای مضر به پروتئین شیر گاو (مثل عدم تحمل لاکتوز) فرق دارد. این آلرژی میتواند مرتبط یا غیرمرتبط با ایمونوگلوبولین IgE)E) باشد و در موارد مرتبط با IgE ممکن است تظاهری از آتوپی باشد.
آلرژی به پروتئین شیر گاو تنها در اندکی از کودکان پایدار میماند. پیشآگهی (یعنی احتمال ایجاد تحمل به پروتئین شیر گاو) به سن بیمار و عیار IgE اختصاصی در زمان تشخیص بستگی دارد. خطر ایجاد بیماریهای آتوپیک (مثل آسم، درماتیت آتوپیک و رینوکونژونکتیویت) در آن دسته از بیماران که دارای سابقه IgE مثبت هستند، بیشتر است. کودکان دارای آزمونهای منفی به احتمال کمتری دچار آلرژی به غذاهای متعدد میگردند.
|
|
|
|
بین ۱۵-۵ شیرخواران علایمی حاکی از واکنش مضر به پروتئین شیر گاو را نشان میدهند در حالی که برآورد شیوع آلرژی به پروتئین شیر گاو ۷-۲ است. تفاوت در معیارهای تشخیصی و طراحی مطالعه، مسوول دامنه وسیع برآورد شیوع است و اهمیت تشخیص دقیق را متذکر میگردد که به کاهش تعداد شیرخوارانی میانجامد که به غلط تحت رژیمهای حذفی قرار میگیرند. آلرژی به پروتئین شیر گاو در مراقبتهای اولیه به سادگی نادیده گرفته میشود و باید به عنوان یکی از علل زجر شیرخوار و علایم بالینی گوناگون تلقی گردد. تشخیص دقیق و درمان به اطمینان والدین میانجامد. این آلرژی میتواند در شیرخوارانی که به طور انحصاری یا غیرانحصاری شیر مادر میخورند و هنگامی که پروتئین شیر گاو وارد رژیم غذایی میگردد، ایجاد شود. تشخیص زودهنگام و درمان دقیق، خطر اختلال رشد را کاهش میدهد. آلرژی به پروتئین شیر گاو ناشی از واکنش ایمنی شناختی به یک یا چند پروتئین شیر گاو است و با دیگر واکنشهای مضر به پروتئین شیر گاو (مثل عدم تحمل لاکتوز) فرق دارد. این آلرژی میتواند مرتبط یا غیرمرتبط با ایمونوگلوبولین IgE)E) باشد و در موارد مرتبط با IgE ممکن است تظاهری از آتوپی باشد.
آلرژی به پروتئین شیر گاو تنها در اندکی از کودکان پایدار میماند. پیشآگهی (یعنی احتمال ایجاد تحمل به پروتئین شیر گاو) به سن بیمار و عیار IgE اختصاصی در زمان تشخیص بستگی دارد. خطر ایجاد بیماریهای آتوپیک (مثل آسم، درماتیت آتوپیک و رینوکونژونکتیویت) در آن دسته از بیماران که دارای سابقه IgE مثبت هستند، بیشتر است. کودکان دارای آزمونهای منفی به احتمال کمتری دچار آلرژی به غذاهای متعدد میگردند. بنابراین انجام آزمون IgE اختصاصی (در صورتی که در بررسی تشخیصی انجام نگرفته باشد) در کودکانی که آلرژی آنها با آزمونهای چالشی ثابت شده، ارجح است. در حال حاضر هیچ راهکاری وجود ندارد که به طور خاص به پزشکان مراقبتهای اولیه و متخصصان اطفال در تشخیص دقیق و درمان آلرژی به پروتئین شیر گاو یاری کند. هدف از این مقاله رفع این نیاز است. البته ممکن است سازگارکردن این توصیهها با شرایط محلی لازم باشد و از طرفی چون این توصیهها مبتنی بر شواهد نیستند، لازم باشد در آینده مورد رواسازی آیندهنگر و اصلاح قرار گیرند. با وجود این، نویسندگان مقاله معتقدند به کارگیری این توصیهها (از جمله دو الگوریتم جداگانه مربوط به شیر مادرخواران و شیرخشکخواران)، مهارتهای تشخیصی و درمانی پزشکان مراقبتهای اولیه را بهبود خواهد بخشید.
● ارزیابی شیرخوار مشکوک به آلرژی به پروتئین شیر گاو
اخذ شرح حال جامع (شامل سابقه خانوادگی آتوپی) و معاینه فیزیکی دقیق، اساس هر دو الگوریتم را تشکیل میدهد. خطر آتوپی در صورت ابتلای یکی از والدین یا برادرها و خواهرها به بیماری آتوپیک، بیشتر (بهترتیب۴۰-۲۰ و ۳۵-۲۵) و در صورت ابتلای هر دوی والدین به آتوپی، باز هم بیشتر
(۶۰-۴۰) میشود. تغذیه انحصاری با شیر مادر (در ۶-۴ ماه اول زندگی)، در مقایسه با تغذیه با شیر خشک گاوی، خطر آلرژی به پروتئین شیر گاو و بیشتر تظاهرات آلرژیک شدید را کاهش میدهد. تمایز بین شیرخواران شیر مادرخوار و شیرخشکخوار منعکسکننده اهمیت حصول اطمینان از کافیبودن مدت تغذیه با شیر مادر است. اصول درمانی نیز فرق میکند. درمان شیرخوارها به کاهش بار آلرژن مادری و پرهیز اکید از پروتئین شیر گاو در تغذیه تکمیلی بستگی دارد. توصیه میشود تغذیه انحصاری یا غیر انحصاری با شیر مادر ادامه یابد مگر آنکه علایم هشدار درمان دیگری را ضروری سازد. هرچه آلرژی زودتر شروع شود، خطر عقبافتادن رشد بیشتر است.
متاسفانه آلرژی به پروتئین شیر گاو یک علامت پاتوگنومونیک ندارد. شایعترین علایم در جدول ۲ ذکر شدهاند. سیر زمانی و الگوی این علایم به تشخیص افتراقی کمک میکند. علایم غالبا (ولی نه همیشه) در چند هفته اول پس از شروع پروتئین شیر گاو روی میدهند. بسیاری از کودکان دچار علایمی در حداقل ۲ دستگاه زیر میشوند: گوارش (۶۰-۵۰)، پوست (۶۰-۵۰) و تنفس (۳۰-۲۰). علایم میتوانند خفیف، متوسط یا شدید باشند، هرچند این تقسیمبندی ماهیت عینی ندارد. در این مقاله، علایمی که کودک را در معرض یک خطر فورا تهدیدکننده حیات (مثل آنافیلاکسی یا ادم حنجره) میگذارند یا ممکن است مخل نمو طبیعی کودک باشند (مثل «وقفه رشد» یا «عدم تداوم رشد»)، یا موجب افتراق آلرژی شدید از آلرژی خفیف تا متوسط تلقی میگردند، بررسی میشوند.
برخی از تشخیصهای افتراقی عبارتند از:
▪ اختلالات متابولیک
▪ ناهنجاریهای آناتومیک
▪ بیماری سلیاک | | |
پروتئينهاي شيرگاو، نخستين پروتئين غذايي بيگانه ميباشد كه توسط شيرخواران دريافت ميشود و مسؤول بيشترين واكنشهاي آلرژي غذايي در شيرخواران و كودكان ميباشد. شيوع آلرژي به شير گاو در كودكان سنين مختلف دوران كودكي در مطالعات مختلف از 3/%0 تا 5/7% متفاوت ميباشد. در ايران نيز شير گاو شايعترين آلرژن در تمامي گروههاي سني كودكان كمتر از 12 سال مبتلا به آلرژي غذايي بوده است (1). اگر چه علائم آلرژي به شير گاو معمولا تا سن 3 سالگي از بين ميرود اما مطالعات جديد نشان ميدهد كه 15% موارد حتي در دهه دوم زندگي هنوز علايم آلرژي به شير گاو را بروز ميدهند.
حساسيت به شير گاو، تابلوهاي باليني پوستي، تنفسي، گوارشي و ... ايجاد ميكند. ولي شايعترين تظاهر آلرژي در اين بيماران درماتيت آتوپيك ميباشد (2). شيوع درماتيت آتوپيك در بين كودكان حساس به مواد غذايي 55% است و شيوع آلرژي به شير گاو در بين مبتلايان به DA، 45% ميباشد (3) و همچنين تأثير مستقيم آلرژي به شير گاو در افزايش شدت درماتيت آتوپيك و ارتباط معنيدار مثبت بين شدت آلرژي به شير گاو و شدت درماتيت آتوپيك، نشان داده شده است (4).
اساس درمان آلرژي به شير گاو برمبناي اجتناب از آلرژنها ميباشد. در نتيجه ميتوان گفت كه بهترين راه درمان اين بيماران، حذف كامل پروتئينهاي شير گاو از رژيم غذايي ميباشد. در همين راستا در مطالعهاي مقايسه انواع مختلف شيرهاي هيپوآلرژن انجام گرفته و آلرژي به دو نوع پروتئين آلرژيزاي عمده شير گاو يعني b-Lacto globulin و Casein در بيماران مبتلا به آلرژي به شير گاو بررسي گرديده و مشاهده شد كه هيچ تفاوت معنيداري از نظر شيوع و شدت حساسيت آلرژي به هركدام از اين پروتئينها مشاهده نشد. همچنين مشخص گرديد كه بهترين جايگزين شير گاو جهت شيرخواران با آلرژي به شير گاو به ترتيب شير مادر همراه با پرهيز مادر از لبنيات، شير سويا، شير گوسفند، شير بز و در نهايت شيرهاي Casein Hydrolysate و Whey Hydrolysate ميباشد (6). اميد است ارائه مجموع نتايج فوق بتواند راهگشاي مناسبي جهت كمك به تشخيص و درمان كودكان حساس به پروتئينهاي شير گاو باشد. |
