دو نوع کلاسیک زرد زخم نوع تاولی (Bullous) و غیرتاولی (Nonbullous) است. زرد زخم غیر تاولی بیش از 70% موارد را شامل میشود. ضایعات از پوست تروماتیزه^ء صورت یا اندامها شروع شده و به طور شایع متعاقب آبله مرغان ، گزشحشره ، خراش ، پارگی و سوختگی روی میدهد.پوستول یا وزیکول ظریف سریعاًبه پلاکی با دلمه^ءعسلی رنگ با قطر کمتر از 2cm تبدیل میشود. در 90% موارد آدنوپاتی موضعی و در 50% بیماران لکوسیتوز وجود دارد.اغلب موارد در طی 2 هفته بدون اسکار بهبود می یابند.

در ایالات متحده ، شایعترین ارگانیسمی که منجر به زرد زخم غیر تاولی میشوداستافیلوکوک اورئوس استکه که معمولاً از بینی بهپوست منتقل میشود. پوست بیمار 10 روز قبل از زردزخم ناشی از استرپتوکوک بتا –همولیتیک گروه A باآن کولونیزه  شده و 3-2 هفته پس از بروز ضایعات زرد زخم این ارگانیسم در نازوفارنکس در تمام سنین و زرد زخم استر پتوکوکی بیشتر در کودکان 6-2 ساله روی می دهد. افتراق این دو از نظر بالینی ممکن نیست . زرد زخم تاملی بیشتر در شیرخواران و کودکان  کوچک روی داده و در پوست سالم ایجاد میشود. کشت مایع تاول و کشت خون ( دربیماران بدحال )به تشخیص کمک میکند.

عوارض زردزخم شامل استئومیلیت ، آرتریت سپتیک ، پنومونی و سپتی سمی است. سلولیت ( در 10% بیماران مبتلا به زرد زخم غیر تاولی ) و لنفانژیت ، لنفادنیت چرکی ، پسووریازیس قطره ای و مخملک گاه متعاقب استرپتوکوکی ارتباطی وجود ندارد. گلومرونفریت متعاقب استرپتوکوک 21-18 روز بعد ئ بیشتر در کودکان 7-3 ساله روی میدهد. درمان آنتی بیوتیک سیستمیک ( اریترومایسین – 30-50mg/kg در 24 ساعت برای 10-7 روز ) توصیه میشود. سایر درمانها شامل دی کلوکساسیلین ، آموکسی سیلین به علاوه^ء کلاوولانیک اسید ، کلیندامایسین یا سفالوسپورین است.