ارزش بالینی از دست دادن شنوایی براساس آن ( هدایتی در برابر حس عصبی ) ، تکرار آن ( اوتیت مدیا راجعه  )و شدت آن براساس دسی بل های شنیده شده متفاوت است .

شایع ترین علل از دست دادن شنوایی خفیف تا متوسط در کودکان یک ناهنجاری هدایتی استکه در اثر بیماری اکتسابی گوش میانی ایجاد می شود . این ناهنجاری که ممکن است اثر قابل توجهی روی تکامل گفتار و سایر جنبه های تکامل زبانی داشته باشد ،

ارزش بالینی از دست دادن شنوایی براساس آن ( هدایتی در برابر حس عصبی ) ، تکرار آن ( اوتیت مدیا راجعه  )و شدت آن براساس دسی بل های شنیده شده متفاوت است .

شایع ترین علل از دست دادن شنوایی خفیف تا متوسط در کودکان یک ناهنجاری هدایتی استکه در اثر بیماری اکتسابی گوش میانی ایجاد می شود . این ناهنجاری که ممکن است اثر قابل توجهی روی تکامل گفتار و سایر جنبه های تکامل زبانی داشته باشد ،

 مخصوصا اگر مایع آزاددر داخل گوش میانی وجود داشته باشد ، با شدید ترین اختلال شنوایی ، از دست دادن شنوایی حسی عصبی شایع تر است . علل کری حسی عصبی شامل موارد زیر می باشد :

 عفونت های مادر زادی ( مثل سرخجه یا سیتومگالوویروس ) ، مننژیت ، آسفیکسیزمان تولد ، کرن ایکتروس، داروهای اتوتوکسیک ( مخصوصا آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی) و تومورها و درمان آنها . کری ژنتیکی ممکن است توارث غالب یا مغلوب داشته باشد ، و این نوع علت عمده اختلال شنوایی در مدارس ناشنوایان است .

 در سندرم داون ، پیش زمینه از دست دادن شنوایی هدایتی در اثر عفونت گوش میانی و از دست دادن شنوایی حسی عصبی در اثر بیماری کوکلئار وجود دارند هرگونه از دست دادن شنوایی می تواند اثر قابل توجهی بر روی مهارت های ارتباطی تکاملی کودک داشته باشد .

سپس این مهارت ها تمامی زمینه های تکاملی مهارتی وشناختی کودک را تحت تاثیر قرارمیدهد . ( جدول 8-10 )

گاهی اوقات تشخیص صحیح اختلال شنوایی در نوزادان و کودکان کم سن و سال بسیار سخت است .

 استفاده از مراقبت های رشدی برای بدست آوردن پاسخ نوزاد به صدای والدین یا حتی مشاهده پاسخ  نوزاد به صداها در مطب برای شناسایی کودکان دارای اخنلال شنوایی قابل اعتماد نمی باشد . یک پیشرفت در شناسایی اختلال شنوایی در اثر بکار گیری تست های غربالگری همگانی در نوزادان حاصل شده است .

دو تست مورد استفاده باری غربالگری شنوایی نوزادان در زیر آمده است :

• پاسخ شنوایی ساقه مغز (ABR) . این تست پاسخ مغز به صدا را اندازه گیری میکند . کلیک ها یا صداها به وسیله گوشی های نرم در گوش نوزاد اجرا میشوند  . سه الکترود بر روی سر نوزاد پاسخ مغز را اندازه میگیرند .
• پرتوهای اتوآگوستیک ( OAE). این تست امواج صوتی تولید شده در گوش میانی را اندازه میگیرد . یک پروب کوچک در داخل کانال گوش نوزاد قرار داده می شود . این پروب پاسخ ( اکو ) در اثر کلیک یا صدای ایجاد شده در گوش را اندازه  میگیرد. این دو تست سریع ( 5 تا 10 دقیقه ) و بی صدا می باشند و میتوانند

جدول 8- 10 عوارض رفتاری عصبی تکاملی از دست دادن شنوایی

جزییDB 25-15(ASA)     عفونت های شدید گوش میانی ،   مشکل با صدای     اختلال عملکرد یادگیری      معمولا     ممکن است به

                                       پارگی پرده صماخ ،  از دست    دور یا محو       احتمالاشنوایی ممکن است     وجود ندارد   قرارگیری

                                         دادن حس عصبی ، تمپانواسکلروز             که اختلال زبانی خفیف را                           خاصی در کلاس

                                                                                             آشکار سازد                                             درمان گفتاری یا

هنگام خواب یا آرامش کودک اجرا شوند .

 تست هاحساس هستنداما به اندازه تست های قطعی تر اختصاصی نمی باشند .

 نوزادانی که موفق به انجام این تست ها نشوند برای تست های کامل تر ارجاع میشوند .

 بسیاری از این نوزادان شنوایی طبیعی در این تستهای قطعی دارند .نوزادانی که طبیعی نباشند سریعا برای تشخیص علل و برنامه های مداخله زودرس ارجاع میشوند .

 برای کودکانی که در زمان تولد غربالگری نشده اند یا کودکانی که مشکوک به از دست دادن شنوایی اکتسابی میباشند تست های بعدی ممکن است منجر به مداخله مناسب و زودرس گردد.

 شنوایی میتواند توسط یک ادیوگرام درمطب غربالگری شود اما سایر تکنیک ها نیز (  پتانسیل برانگیخته شنوایی ساقه مغز ) برای کودکان کم سن و سال ، آنها از نظر عصبی اختلال دارند یا به بلوغ عصبی نرسیده اند و کودکانی که اختلال شناختی شدید یا اختلال رفتاری دارند ، مورد نیاز است ارزیابی تیپیک شنوایی شامل ادیومتری Pure- tone در فرکانس های متنوع صوتی ، مخصوصا در فرکانس های شایع گفتاری است .

 تمپانومتری برای ارزیابی عملکرد گوش میانی و ارزیابی ظرفیت پرده صماخ در پاتولوژیگوش میانی مثل مایع یا اختلال عملکرد استخوانچه ها و اختلال عملکرد شیپور اوستاش مورد استفاده قرارمی گیرد ( به فصل 9 رجوع کنید ) . درمان ناشنوایی هدایتی ( بیشتر در اثر اوتیت گوش میانی و مایع درگوش میانی ) در فصل 105 مورد بحث قرار میگیرد . درمان اختلال شنوایی حسی عصبی میتواند مدیکال یا جراحی باشد .

ادیولوژیست ممکن است اعتقاد داشته باشد که تشدید آن میتواند کمک کننده باشد ، در این صورت وسایل کمک  شنوایی ترجیحا جهت تشدید محدوده فرکانس هایی که بیمار در آن مشکل دلرد میتواند کمک کند .

 مداخله آموزشی معمولا شامل درمان گفتاری – زبانی و تدریس زبان ایما و اشاره میباشد .

 حتی با تشدید، بسیاری ازکودکان مبتلا به اختلال شنوایی مشکلاتی در بدست آوردن اطلاعات از طریق شنوایی دارند و در نتیجه نیازمند خدمات آموزشی ویژه برای خواندن و سایر مهارت های آکادمیک میباشند .

 کاشت حلزون میتواند به بعضی کودکان کمک کند . ایمپلنت  حلزونی یک دستگاه قابل کاشت از طریق جراحی میباشد که حس شنوایی را به افراد دادای اختلال شنوایی شدید تا عمیق میدهد ، کسانی از کمک شنوایی سودی نمی برند . ایمپلنت ها به گونه ای طراحی شده اند که عملکرد گوش میانی ، حرکت مکانیکی حلزون و سلول های حسی را انجام دهند و انژی صوتی را به انرژی الکتریکی آغاز کننده تکانه های عصبی در عصب شنوایی تبدیل کنند .

 اندیکاسیون های کاشت حلزون در جدول 9-10 آمده است . ایمپلنت در کودکان هرقدر زودتر به آنها محیط شنوایی سودمندی را جهت یادگیری زبان و گفتار هدیه میدهد. با این وجود ، ایمپلنت های حلزونی  همچنین میتوانند منجر به مشکلات جدی همانند مننژیت پنوموکوکی گردند .